پیکربندی BGP روی سرور چه زمانی و چگونه انجام می‌شود
BGP پروتکل مسیریابی بین دامنه‌های خودمختار است. برخلاف پروتکل‌های مسیریابی داخلی، BGP روی اینترنت و در مقیاس بسیار بزرگ کار می‌کند.
چه زمانی به BGP نیاز دارید؟
BGP زمانی لازم است که:
- چند خط اینترنت مستقل داشته باشید
- بخواهید ترافیک یک سرویس را از یک مسیر بفرستید و سرویس دیگر را از مسیر دیگر
- دیتاسنتر یا ارائه‌دهنده ابر باشید
- بخواهید با تغییر مسیر، قطعی کاربران را کم کنید
اگر یک خط اینترنت و یک مسیر دارید، BGP اضافه‌کاری است.
AS Number چیست؟
هر شبکه خودمختار یک شماره یکتا دارد. این شماره از ۱ تا ۴۲۹۴۹۶۷۱ برای شبکه‌های ۱۶ بیتی تعریف شده است.
اگر AS عمومی ندارید، باید از AS خصوصی استفاده کنید که معمولاً در محدوده ۶۴۵۱۲ تا ۶۵۵۳۵ است.
سناریوی رایج: دو اینترنت و یک سرویس
فرض کنید یک سرویس مهم دارید و دو اپراتور مختلف. تنظیمات ایده‌آل:
- اگر اپراتور اول قطع شد، ترافیک به اپراتور دوم برود
- اگر اپراتور دوم قطع شد، ترافیک به اپراتور اول برود
برای رسیدن به این رفتار، پیش‌نیازها لازم است:
- BGP روی هر دو اتصال برقرار باشد
- هر دو مسیر prefix یکسان منتشر کنند
- محلی‌پریفرنس تنظیم شود تا مسیر پایدار انتخاب شود
محلی‌پریفرنس چه می‌کند؟
اگر دو مسیر با طول یکسان به مقصد وجود داشته باشد، BGP بر اساس سن مسیر تصمیم می‌گیرد. با فعال کردن محلی‌پریفرنس، BGP مسیری را ترجیح می‌دهد که از همان اپراتوری آمده که ترافیک فعلی از آن می‌آید.
این کار از نوسان مسیر جلوگیری می‌کند.
اشتباهات رایج
انتشار پیش از آمادگی: اگر پیش از آماده شدن سرویس prefix منتشر کنید، ترافیک به سروری می‌رسد که پاسخ نمی‌دهد.
فیلتر ناقص: باید مطمئن شوید هیچ مسیر پیش‌فرض ناخواسته‌ای از شما عبور نمی‌کند.
عدم تنظیم محلی‌پریفرنس: نتیجه‌اش نوسان مداوم مسیر است که برای کاربران بسیار آزاردهنده است.
توصیه
اگر BGP برایتان تازه است، ابتدا در محیط آزمایشی با ارسال پیش‌نویس (draft) تمرین کنید. BGP اشتباه تنظیم‌شده می‌تواند کل ترافیک اینترنت شما را قطع کند.
برای مانیتورینگ، ابزارهایی مثل BGP Monitoring Solutions را روی هر دو اتصال نصب کنید تا قطعی‌ها را در کمتر از یک دقیقه تشخیص دهید.