دو دیسک NVMe یا چهار دیسک SATA؟ تأثیر معماری روی کارایی
مقایسه استوریج سرور فقط مقایسه ظرفیت و سرعت تک‌دیسک نیست. معماری کنترلر و عمق صف درخواست، نقش تعیین‌کننده‌ای دارند.
عمق صف درخواست چیست؟
کنترلر استوریج درخواست‌های دیسک را در صف قرار می‌دهد و هرچه این صف عمیق‌تر باشد، فرصت بیشتری برای ادغام عملیات دارد. با NVMe می‌توانید عمق صف را تا ۱۰۲۴ برسانید، در حالی که SATA معمولاً به ۳۲ محدود است.
همین یک تفاوت، کارایی را به‌شدت تغییر می‌دهد.
مقایسه عددی
| سناریو | ۲× NVMe | ۴× SATA SSD |
|---|---|---|
| توالی خواندن | یکسان یا بهتر | کمی ضعیف‌تر |
| خواندن تصادفی | بسیار بهتر | قابل قبول |
| نوشتن تصادفی | بهتر | قابل قبول |
| تعداد عملیات همزمان | بسیار بیشتر | محدود |
| ظرفیت کل | کمتر | بیشتر |
چرا عمق صف مهم است؟
فرض کنید رکوردهای دیتابیس را می‌خوانید. هر رکورد یک عملیات مستقل است. با عمق صف ۱۰۲۴، کنترلر می‌تواند این درخواست‌ها را موازی پردازش کند و تأخیر کل را به تأخیر یک عملیات نزدیک کند.
با عمق صف ۳۲، درخواست‌ها در دسته‌های کوچک پردازش می‌شوند و مجموع تأخیر بیشتر می‌شود.
معماری بک‌اند را جدی بگیرید
دو NVMe پشت یک کنترلر با ده NVMe پشت یک کنترلر، یکسان نیستند. کنترلرهای حرفه‌ای از RAID نرم‌افزاری روی NVMe استفاده می‌کنند که کارایی بسیار بهتری از RAID سخت‌افزاری روی SATA دارد.
در این حالت حتی می‌توانید از قابلیت‌هایی مثل نوشتن در حافظه نهان بهره ببرید.
توصیه عملی
برای سیستم‌عامل و لاگ: NVMe برای دیتابیس: NVMe با کنترلر خوب برای آرشیو و بکاپ: SATA با ظرفیت بالا
ترکیب این سه در یک سرور هم منطقی است، به شرطی که مسیر بک‌اند کنترلر را بررسی کنید.
اشتباه رایج
خیلی‌ها فکر می‌کنند چهار دیسک SATA همیشه از دو دیسک NVMe کندتر است. در بارهای تراکنشی سنگین این برداشت درست است، اما در بارهای با توان عملیاتی بالا و تأخیر مهم (مثل پایگاه داده تحلیلی) ممکن است وضعیت متفاوت باشد. تست واقعی همیشه بهترین داور است.